“There is no such thing as economic science. There are social sciences” #piketty #income #wealth #distribution

Thomas ‪Piketty‬: “There is no such thing as economic science. There are social sciences, economic processes involved social control…
We should teach ‪economics‬ much more in conjunction with economic‪ ‎history‬, social history, political history, political science. It’s just impossible to study issues such as dynamics of ‪income‬ and ‪wealth‬, distribution‬ in a purely economic manner. It’s very important that students in economics don’t lose all the energy in abstract mathematical models… [But] too often economists have been doing the opposite: which is [using] very sophisticated mathematical model to explain very little empirical material or sometimes no empirical material at all…
[In order to promote economic ‎justice‬] the first important thing to do is‪ democratization‬ of economic knowledge. Too often bad economic ‎policy‬and economic policies in the interests of the wealthy come from the fact that we, sort of, abandon economic knowledge to group of ‘specialists’ and ‘exerts'”

 

 

Department of Development Sociology at Cornell University

The Department of Development Sociology has a unique PROGRAMprofile that is unmatched by any other departments of sociology in the nation. The integrated package of scholarship on development, environment, population and community is its distinguishing characteristic and comparative advantage. Faculty and students in the department conduct theoretical and applied research, teaching, and outreach on the causes, dynamics, and consequences of social, cultural, political and economic change. Development Sociology majors study how societies develop and identify the social pathways that can help build a successful career. The department is well known for international, domestic, rural, environmental, agricultural, and population studies.

Vision

Our vision is to sustain our national and international leadership among Sociology departments, particularly our expertise in the sociology of development.

Mission

We regard our mission as first, playing a central role in informing contemporary debates about the scope, meaning and promise of development in a globalizing world; and second, as building such knowledge through engaged research with a wide range of constituencies.

We believe that understanding of and solutions to development problems can be found through original research, teaching, and outreach that support scholars, practitioners and organizations working to address some of the most pressing social, economic and environmental questions of our times

Creative writing workshop, some notes

10511135_667679026672966_3220604000228060893_n
This is the workshop leader, Tony Birch, writer and lecturer born in Melbourne, an environmental activist. Source: https://www.facebook.com/swietlicakpwtrojmiescie?fref=ts ((participants were asked for permission to be photographed and then to publish the pictures in the organizer facebook page)
This is me, the one turned back, discussing with another participant on  climate change. It was part of an exercise consisting of playing different roles in order to convince others about our ideas
This is me, the one turned back, vividly discussing with another participant on climate change. It was part of an exercise consisting of playing different roles in order to convince others about our ideas. Concretely, She was supposed to raise my awareness on climate change while I was playing a “denier role”. Source: https://www.facebook.com/swietlicakpwtrojmiescie?fref=ts ((participants were asked for permission to be photographed and then to publish the pictures in the organizer facebook page)

Past Monday 6th of October I attended a creative writing workshop in Gdansk, the city I live in. Although the workshop’s first aim was creative writing, the exposition and discussion was quiet focus on environmental issues, and the way we can write and persuade others about current environmental problems. It seemed to me more focused on literature-like writing, but some things are also applicable to research. Also, the truth is that in a hardly three hours workshop one can’t go a long way. However, I would like to point out a few things.

First, always bear in mind who is your audience. It may be your friends, family, the ones that you want them to be proud of you. Although this is unlikely when talking about research writing. Or a more general audience. It’s important to have this clear even before starting to write.

Secondly, we live in a global world and people sometimes tend to write on things that happen in a rather undefined place. However, people matter what happen here and now. Although this two concepts “here” and “now” may be seen as too ambiguous, it’s important to reflect on them. They probably depend on your audience. It may be your city, your country or just your neighbour, but never think about the place you live as banal. It reminds me to one Pierre Bourdieu’s sentence when doing a research on his own hometown, he named this perspective as the “banal exotic”. Another thing is, and this is my own opinion,

Last but not least, how to attract your audience?, the first paragraph is often crucial. Here, Tony spoke of the importance of addressing issues related to the emotions of our audience as a way to attract attention (Again, not applicable to research, to my way of thinking) This can become complicated when our audience is very diverse. What for some may be captivating, for others it’s simply irrelevant. At certain moment (when discussing on how to raise awareness on climate change) I suggested that we should try to make our audience see that their everyday life is somehow connected with environmental problems that are happening very far. Also (and I just come up with this idea) the more diverse is your audience, let’s say worldwide, the more you need to appeal those aspects and values that define human beings, i.e. those things that we all as humans share and have one unmistakable meaning as love, friendship, nostalgia, etc.

Other interesting things that raised throughout the workshop were the need of having a solid structure of what we want to write as well as choosing the right moment on the day to do it. Maybe the very morning, during the night etc. Though here I’d like to warn that, according to my experience, the structure may quite change again and over again during the writing process. One inspiring writing technique that Tony suggested (rather non-research related): ask yourself: can I tell my whole life in three minutes?. The results of this exercise could give way to a great, touching and creative piece of writing. Seek and patiently observe, for example, a picture of your childhood that you think best defines who you are.

Carta aberta aos círculos escépticos e ao cientificismo

Nos últimos días estiven a debatir en facebook sobre os factores que condicionan a saúde das persoas a raíz deste interesante artigo sobre o cáncer en España. Un extenso e rigoroso estudo que representa as diferencias na incidencia de diferentes tipos de cáncer por municipios en toda España. O debate acabou derivando na relación entre líneas de alta tensión e incidencia do cáncer; así como na credibilidade dos chamados círculos escépticos, grupos de persoas cunha visión moi crítica con todo aquilo que non teña demostración científica (especialmente ou quizáis exclusivamente desde as ciencias naturais) En concreto, o debate centrouse en comentar este interesante vídeo sobre a relación entre radiación no ionizante e saúde, imprescindible para entender o resto deste post. O vídeo induce a pensar que en realidade non existe ningunha relación científicamente demostrada entre radiación e saúde, minusvalorando de algunha forma toda visión negativa con determinadas formas de facer política, como a instalación de líneas de alta tensión. Mais o debate debe ser encadrado nun contexto máis amplo.

Non creo que o círculo escéptico esté financiado por ningunha empresa de telefonía nin nada polo estilo. Do que si comezo a estar seguro, máis despois de ver o documental, que o seu discurso ten un profundo sesgo ideolóxico. É certo que teñen un coidado case obsesivo en aparentar obxectividade. Sen embargo, o problema do documental e da visión dominante neste tipo de círculos é a súa visión cientificista da realidade. Trátase dun vello debate dentro do mundo das ciencias naturais e sociais. (Estou pensando sobre todo no grupo de doutorandos en física que sae ao longo do vídeo). O sesgo ideolóxico prodúcese no momento en que parten de que a única fonte de coñecemento válida é a que provén da aplicación de métodos inductivos característicos das ciencias naturais. Esa visión é moi típica entre os científicos naturais pero tamén sociais (as políticas de austeridade se fundamentaron en relacións significativas entre débeda e crecemento. Relacións que á postre se demostraron espúreas). É unha especie de postura que considera que os resultados das investigacións cuantitativas están por riba do ben e do mal (léase tamén esquerda dereita) como se a obxectividade só fose posible grazas a este forma de facer ciencia. É posible que esta visión esté lexitimada cando se trata de experimentos de laboratorio onde o investigador ten baixo control todas as variables, pero presenta enormes limitacións cando se trata de producir coñecemento sobre o home e a sociedade. Decía Bourdieu algo así como que non hai nada máis perverso que pretender ser obxectivo 100%. Se cadra o círculo escéptico e a maioría dos que saen no vídeo non teñen intencións perversas, pero do que estou seguro é que presentan un profundo sesgo ideolóxico (tal vez semi-inconsciente) e un profundo descoñecemento do mundo social (habitual por outro lado). Con isto non trato de despreciar este tipo de estudos (eu mesmo aplico esta metodoloxía) pero sí considero que precisan de máis doses de interpretativismo que non teñen cabida nun modelo estatístico.

Non estou dicindo que exista un sesgo ideolóxico na forma de aplicar o método. O sesgo ideolóxico pode tamén estar condicionado polo plantexamento dunha investigación ou o uso que se faiga dos resultados empíricos. Un exemplo claro e parecido o temos coas enquisas de opinión. É habitual que estas se fagan co maior rigor científico por parte do equipo técnico, sen embargo, ben por mor dun mal plantexamento do problema a investigar ou ben un uso partidista dos resultados acaban por sesgar a investigación. Algo así acontece con ese vídeo e a posición dos circulos escépticos. Non dubido que os que interveñen no vídeo non apliquen o método correctamente. Outra cousa é que despois ditos resultados sexan utilizados como una especie de obxecto arroxadizo por parte de determinados grupos de interés para lexitimar determinadas políticas ou sinxelamente para desprezar abertamente determinados movementos sociais ou protestas veciñais. Claro que a connivencia entre algúns científicos e os grupos de interese ás veces é alta, non o negemos.
Si considero que se debe lexislar despois de ter investigado científicamente o fenómeno en cuestión. Mais o que suxire esta visión “escéptica” é limitar o tipo de coñecemento válido a unha forma moi particular de facer ciencia, como é a que resulta da levar a cabo experimentos propios das ciencias naturais. (X número de casos reais, X número de casos de control. Aplicación de test de significación estatística e interpretación dos datos). O que a miúdo se coñece como positivismo. Postura que levada a extremos pode derivar no que se coñece como cientificismo. Pero un pode criticar esa forma de facer ciencia e seguir sendo científico. Eu considero que abordar o problema do impacto da tecnoloxía na sociedade desde unha perspectiva estrictamente experimental é moi complicado. Claro que é útil. É dicir, dispoñer de datos empíricos é útil e necesario, pero faise necesaria unha visión máis cualitaitiva para entender o problema en toda a súa magnitude. No fondo ten moito que ver coa filosofía de investigación, é dicir, en poñer máis énfase na pregunta de investigación que na propia resposta. Que un físico pase dez anos da súa vida tentando de responder a pregunta “existe relación entre radiación e cancro?” paréceme moi interesante e útil. Pero iso non debe ser utilizado para non impedir que un barrio se encha de antenas de telefonía ou liñas de alta tensión. O mesmo acontece coas minas a ceo aberto. Tamén á habitual escoitar voces “cientificistas” dicindo que non existe unha relación entre uso de cianuro e contaminación das augas e cousas polo estilo. O mesmo sucede co tema do fracking, coas centrais térmicas, nucleares, etc. E porque creo que este tipo de investigacións non deben ser determinantes? Pois porque existen outras formas de facer ciencia que, insisto, son máis áxiles á hora de analizar o problema. Que formas? Diferentes formas en canto ao plantexamento das investigacións. A pregunta non sería só “existe relación entre cancro e radiación”, tamén sería “relación entre cancro e falta de zonas verdes nas urbes galegas”, por poñer un exemplo. E diferentes formas de investigar en canto ao que se entende por impacto das tecnoloxías. Aquí os científicos sociais e, en particular os sociólogos, temos moito que dicir. Pode non existir unha relación directa entre minas a ceo aberto e casos de cancro. Sen embargo, o impacto social que provocan poden, a longo prazo, derivar nunha maior incidencia do cancro. Pero isto tamén é difícil (ás veces imposible) de entender para determinados científicos naturais. Sobre todo cando se descoñece o significado de conceptos como Gemeinschaft, habitus, interacción simbólica, cohesión social, xentrificación etc. Ou quizáis non sexa tan difícil porque, pola miña experiencia, os científicos sociais adoitan ter menos pedantería e máis pedagoxía á hora de explicar determinados conceptos. Supoño que é unha forma de manter o status quo das “ciencias duras”. Pero a realidade é que o desenvolvemento tanto teórico como empírico nas ciencias sociais permite falar dunha forma de facer ciencia tan sofisticada como as ciencias naturais. Así é que existen moitas voces que claman por unha menor separación de ambas. O vello debate de ciencias duras e blandas, ou letras e ciencias é xa bastante espúreo.

Energy, society and equity

Very interesting new Energy & Society special issue by via  even mentions the work of who is one of my major references in environmental sociology: Ivan Ilich. His is the sentences: “only a ceiling on energy use can lead to social relations that are characterized by high levels of equity”

Creative writing workshop

CRITICAL EYE

Creative writing workshop with Tony Birch, writer and lecturer born in Melbourne, an environmental activist.

Monday, 6th October 2014, 5.30 pm – 8.30 pm
Świetlica Krytyki Politycznej w Trójmieście
ul. Nowe Ogrody 35, IIp., Gdańsk

The workshop will be held in English.

Apply at: trójmiasto@poczta.krytykapolityczna.pl

The workshop is a part of Weather Stations project (www.globalweatherstations.com) financially supported by EU Cultura Programme.

* Kim jest Tony Birch?
Tony Birch is the author of the acclaimed novel, Blood (UQP 2011), shortlisted for this year’s Miles Franklin Award. He has also published widely as a short fiction writer.

Tony Birch was born in inner-city Melbourne to a large family of Aboriginal, West India and Irish descent. His challenging upbringing inspires much of his work. His stories have appeared in several ‘Best of …’ and anthologies, both within Australia and internationally. His previous books are Shadowboxing (Scribe 2006) and Father’s Day (Hunter 2009). Tony teaches in the Creative Writing program at Melbourne University, and also runs community writing event as part of the his outreach work. Both Shadowboxing and Father’s Day are taught in the Victorian Secondary School system and he regularly visits schools to both discuss his own work and run writing workshops.