Social and Physical Disorder in the Urban Metropolis #ferrol #galiza #spain

ferrol-vello_04_2008

ferrol-vello--644x362

Ferrol Vello, the old town of the third larger metropolitan areas of the Autonomous Community of Galicia (Spain) (163,669 inhabitants in 2009) Clear example of social and physical disorder in urban metropolis. I used to walk by this place a few years ago when I was living in Ferrol. It just poped up in my mind when reading the call for papers for the session “Understanding Social and Physical Disorder in the Urban Metropolis” within the International Sociological Association held in Japan past July. The session description suggests that this kind of disorders may be caused by different reasons.

That disorder is not reducible to objective measurements of crime or social problems. While the presence of disorder can signal that an area is vulnerable, triggering the exodus of residents and businesses, in other neighbourhoods disorder can represent diversity and a cultural edginess.

In this case, it seems rather obvious that the social and physical disorder responds more to the second option, i.e. it is a signal that the area is vulnerable, triggering the exodus of residents and businesses. Ferrol is a shipyard city that has been suffering from shrinkage since the economic restructuring in the 80′, as well as certain incapacity to face the crisis in certain years.
Furthermore, the specific pictures that I uploaded refer to a very specific location within the old town. According to my informants, this area used to hold high prostitution activity during the boom experienced by the city in the shipbuilding industry in previous decades.

Advertisements

‘On the Street Where you Live’: Bourdieusian analysis of socio-spatial hierarchy 

I would like to attend this event, so much!

BSA Bourdieu Study Group

_49774093_richpoor

 

December 2014 (exact date in Dec to be announced soon)

London

Key Note SpeakersDr Paul Watt (Birkbeck)  Dr Michaela Benson (Goldsmith) Dr Tracey Jensen (UEL) and Stephen Crossley (Durham)

The relations between the social world and urban space have been of interest to sociologists since the Chicago School’s human ecology tradition. In today’s globalised world, urbanisation is increasingly manifesting itself in people’s everyday lives, expressed through the diverse social, cultural and political space in which class, cultural and gender differences are continuously produced, contested and reworked. The move towards austerity in UK government’s fiscal policy, the weakening of state planning for urban growth and changes in residences from state property to private property has resulted in escalating house prices and the gentrification of traditionally ‘no go’ areas for the middle-class.  Social divisions and sociocultural relationships are becoming ever more spatially generated.

In Distinction (Bourdieu, 1984) survey…

View original post 286 more words

Turismo a escala humana

Las rejas, los letreros o los buzones también tienen gran interés turístico…El patrimonio urbano pequeño contribuye más que el monumental a la riqueza de las calles. Y su conservación habla de civilización. “La presencia de tiempos diferentes en la ciudad da un significado más profundo y rico al espacio urbano”…no se trata de atraer al turismo con gestos monumentales sino de intentar que vuelva. Una ciudad construida a capas es como un buen libro, o una buena película: permite relecturas, se deja ver de nuevo.

Fuente: http://sociedad.elpais.com/sociedad/2014/02/07/actualidad/1391805300_524621.html

 

A propósito dos rápidos procesos de industrialización e/o crecemento urbano

A propósito dos rápidos procesos de industrialización e/o crecemento urbano:

“Si el estudio a que usted se dedica tiende a debilitar sus afectos y a destruir su inclinación hacia los placeres sencillos en los que no puede mezclarse adulteración alguna, entonces ese estudio es inmoral e inconveniente para el intelecto humano. Si siempre se observara esta norma, si ningún ser humano permitiese que ambición alguna se interpusiera en la tranquilidad de sus afectos familiares, Grecia no hubiese sido esclavizada, César habría conservado su país, América sería descubierta más gradualmente y los imperios de México el Perú no habrían sido aniquilados” (Mary Shelley, Frankenstein)

Visto en: perfil facebook de Carmen Lamela

Socioloxía das Marquesiñas

No segundo artigo que publiquei falei sobre o proxecto de Orzamento Participativo en San Sadurniño. Teño que dicir que até o momento está rexistrando unha alta participación, tanto no que se refire a achega de propostas como ás asembleas parroquiais. Aínda que agardo poder colgar información máis polo miúdo proximamente, gustaríame centrarme nunha das propostas feitas en varias das parroquias, como é a referida ás marquesiñas.

O debate xerado en varias das asembleas parroquiais permite entrever cal é a importancia dese, a priori, sinxelo elemento do mobiliario urbano no medio rural galego. É probable que o “tupido velo” imposto pola urbanización da sociedade galega faga que a penas reparemos en cal é o significado que poden ter esas pequenas casetas que deixamos atrás no noso fugaz paso pola estrada que atravesa algún núcleo de poboación do que moitas veces nin coñecemos o seu nome.

Máis aló do uso polo que foron creadas moitas delas, como é o de protexerse da, por momentos, salvaxe climatoloxía do noso país durante a, case sempre, longa espera antes facer uso das poucas liñas de autobús dispoñibles en moitos lugares afastados da sociedade “avanzada”; as marquiñas configúranse como un elemento estrutural da vida social de calquera parroquia galega.

A forte dispersión que caracteriza o medio rural galego leva a que a interacción veciñal se reduza a determinados espazos sociais. Moito se ten falado das tabernas ou da propia igrexa parroquial como lugares comunitarios onde a xente adoita reunirse. Neste senso, as marquesiñas representan unha especie de “oasis” da que moitos veciños fan uso para se xuntar e, como dicía a miña avoa, botar unha parolada.

Se ademais do factor dispersión temos en conta o alto índice de envellecemento da poboación galega no rural, as marquesiñas representan unha especie de “apeadeiro” no que a xente pode descansar cando decide ir visitar a un veciño, ou simplemente saír dar unha volta.

Nun dos meus paseíños por unha das parroquias de San Sadurniño, puiden constatar os diferentes usos que se lle dan. Cabe destacar o seu papel “informativo”, pois en moitos casos son utilizadas para “colgar” información sobre festas e outros eventos. Aínda que soa máis a anécdota que outra cousa, chamoume especial atención o seu uso como fixadores de
contedores do lixo. O
que en principio parecía un “feismo” dos moitos que se poden atopar na “Galiza de planos curtos”, no transcurso dunha das asembleas foi defendido como o único xeito de evitar que os contedores do lixo foran arrastrados polo forte vento. Claro que falar dos contedores daba para facer, como mínimo, outro artigo coma este.


Por último, non quixera pasar por alto a descrición dos distintos tipos de marquesiñas. Pódese dicir que estas entenden de clases sociais. Existen moi diferentes tipos. Por un lado temos o modelo “hórreo”. Estas son as máis caras e sitúanse, normalmente, en estradas comarcais dependentes da Deputación. Despois está o modelo “plástico”, anterior ao de “hórreo”, tamén da deputación e que soen estar en peores condicións. Por outra banda, están as míticas marquesiñas metálicas. Estas son dependencia municipal, e sitúanse en estradas municipais. Foron construídas alá polos anos oitenta coa finalidade principal de dar abrigo aos rapaces que ían a escola. Polo que puiden ver, en xeral están en bastante mal estado.

Feira de que grelos?

A feira do grelo das Pontes naceu no ano 1981 co fin de potenciar a agricultura local e ensalzar un dos produtos máis típicos da zona. Mais cual é a situación real da agricultura no concello hoxe en día? e en concreto, cual é a produción de grelos?
Sinto non poder ofrecer información máis concreta e actualizada sobre a produción de grelos nas Pontes, se ben a superificie de terra labrada reflicte, dalgunha maneira, a situación actual. O Instituto Galego de Estatística (IGE. http://www.ige.eu/) na súa sección de agricultura (censo agrario) recolle información sobre o número de hectáreas de terra labrada en Galicia. Como podedes observar, no ámbito pontés as cifras tenhen descendido máis do 90%, situación que, probablemente, se acentúa a partir de 1999. En Concellos como Monfero a evolución do número de hectáreas tiñaa experimentado unha evolución manifestamente oposta no mesmo periodo, tendencia que, probablemente, prosegue até o día de hoxe, onde a actividade agrícola e, en concreto, a produción de grelos, ten experimentado un proceso de modernización que lle outorga cada vez maior relevancia no conxunto da súa economía.
Neste contexto, compre analizar cual é o significado que este tipo de eventos tenhen na Galiza e, en concreto, nas Pontes e a súa comarca. Non dispoño de información sobre a evolución do número de feiras nos últimos vinte anos, mais de seguro que esta é claramente superior a evolución das terras labradas e da produción de hortizas no noso pais. Certamente, as feiras constituironse ao longo da historia como elementos fundamentais para artellar as economías comarcais, mais hoxe en día, lonxe deste concepción, representan simples eventos gastronómicos.
Porén, compre diferenzar entre dous tipos de feiras, por unha banda, feiras como a o grelo de Xestoso que non deixan de ser o colofón dun proceso exitoso de modernización e comercialización dun produto de gran prestixio e outras feiras coma a das Pontes, que tamén son un colofón, pero neste caso de esquecemento dun produto que, a pesar da importancia que alcanzou noutrohora, a súa produción actual reducese a escasas leiras de carácter familiar.
Cales son as políticas de fomento do sector primario, noutrora fonte principal de riqueza nas Pontes? Podemos considerar a agricultura ou a ganderia como unha alternativa de diversificación económica? Cal é o potencial real deste sector nas Pontes?